انگیزش در ورزش

 برازيل و كيبلر گفته اند: انگیزش فرایندی است که موجب میشود فرد بطور مناسبی از منابع، قریحه و انرژی استفاده کرده و آنرا در راهی که انتخاب می کند، مصرف کند. این فرایند شامل دو مرحله است مرحله اول شامل تاثیرات عوامل خارجی است که موجب چگونگی درک فرد از موقعیتی خاص میشود. دومین مرحله شامل کاری میشود که فرد بخاطر آن انگیزش انجام میدهد.

یک سوال:

هر کس انگیزه ای متفاوت برای ورزش کردن دارد. مثلاً : لذت و تفریح، تناسب بدنی، ارتباطات اجتماعی یا انگیزه پیشرفت.

با توجه به این انگیزه های عمومی و کلی دو نوع انگیزش داریم:

۱- انگیزه بیرونی که شامل تاثیرات عوامل خارجی و محیطی و یا مردم میشود مثل دریافت جایزه از طرف جامعه و پاداش.

۲ انگیزه درونی که یک مشخصه ذاتی است. در این حالت محرک درونی رسیدن به یک هدف یا موضوع را باعث میشود یعنی خود موضوع آنقدر جذاب است که فرد را وادار به انجام آن کار می کند.

شاید برایتان جالب باشد: کودکان و مسابقات ورزشی

مدیر مرکز ملی خدمات نخاعی آمریکا این فلسفه انگیزه را برای مردمی که ناتوانی داشتند بکار برد. نظر او بعدها، پس از سالها بررسی ثابت کرد که تفريح، وسیله عالی برای بالا بردن اعتماد به نفس و توانایی های بدنی است و موجب تصمیم گیری بهتر در مورد موقعیت های چالش آور زندگی می شود. این تحقیق در ورزش معلولین هم انجام شد و ثابت کرد که انگیزه جوانان معلول در ورزش: باقی ماندن در سطح سلامتی، اثبات صلاحیتی و فعالیت های اجتماعی میباشد.

 فرایند انگیزشی شامل سه شاخه متفاوت می شود: انگیزه تکلیف، خود، یکپارچگی و هماهنگی اجتماعی.

انگیزه تکلیف وقتی است که یک ورزشکار فعالیتی را برای خود آن ورزش بخصوص و لذت ناشی از آن انجام می دهد. رسیدن به هدف، اثبات صلاحيت، لذت پیشرفت فردی و مهارت در یک تکلیف، انگیزه های درونی هستند. 

 برازیل می گوید: ورزش های انفرادی بر این اساس است: پیروز شدن و یا مقایسه خود با دیگران.

 مشوق خود وقتی است که توانایی ها و صلاحيت ها در اجرای کار فردی با گروه مقایسه شود که این نتایج به پیشرفت ماهیت اجتماعی افراد کمک میکند.

مشوق یکپارچگی اجتماعی وقتی است که فرد برای همراهی با دیگران تاثیرات متقابل اجتماعی شناخت و احساس تعلق ورزشی را انجام میدهد که این مشوق بیشتر در ورزش های دوستانه خانوادگی و یا گروه های همسال انجام میشود.

برازویل و هدریک در ۱۹۹۱ گفته اند مشوق تناسب اندام و تاثیرات اجتماعی هم از عوامل مهم در ورزش هستند.

عوامل تكليف، خود ورزش و یکپارچگی اجتماعی تناسب و سلامت و تاثیرات اجتماعی پنج انگیزه مهمی هستند که در ورزشکاران معلول و ورزشکاران سالم یکسان گزارش شده است.

مردم برای اینکه سالم بمانند و تناسبشان حفظ شود ورزش می کنند. آنها می دانند زندگی نشسته و بدون تحرک ممکن است اثرات منفی در سلامت و تناسبشان داشته باشد. همین درک از تاثیرات مثبت غير هیجانی معنوی و روانی ورزش، انگیزه مهمی برای ورزش کردن میشود.

انگیزه هایی که در بالا ذکر شد همان منفعت های ورزش میباشد. تناسب بدنی، تعامل اجتماعی، ارتباط فامیلی، ریسک پذیری که خود انگیزه ورزش کردن هستند از سویی دیگر موجب عزت نفس، بهبود کیفیت زندگی و بهبود صلاحیت فردی میشوند. محققان می گویند انگیزه های معنوی در فعالیت های بدنی شامل اعتماد به نفس زیادتر و احساس گسترده آرامش درونی می باشد.

پنج انگیزه مهمی که قبلاً ذکر شد را در بین ورزشکارانی که در اوج قهرمانی بودند، تحقیق نمودند. ورزشکارانی که غرق در ورزش بودند ثابت کرده اند برای آنها هدف اهمیت داشته است.اگر در هنگام مسابقه بوده اند برنده شدن، اثبات صلاحیت خود و پیشرفت مهارتی مهم بوده است. اما اگر هدف غیر مسابقه بوده ارتباط اجتماعی، خوش گذرانی یا یادگیری مهارتی اهمیت داشته است.

با توجه به مطالب بالا تسلط انگیزه در آدمی برای رسیدن به اهداف خاص را شاهد هستیم. به همین دلیل بهتر است مربیان، برنامه ریزها و والدین در فعالیت مشارکتی ـ آموزشی، فرد ورزشکار را در موقعیت های چالش آور درگیر کنند. موقعیت های چالش آور باعث می شوند تا افراد، بی اعتنا به توانایی ها و مهارتهای خود، فرصت گسترش اعتماد به نفس، پیشرفت و حتی پذیرش ناتوانایی های خود را باشند.

منابع:

خلاصه ای از

The Motivation to move  –  The motivation in sport

نویسنده پاتریک بارتل


تو چی فکر می کنی؟

تازه ها